vitiatam
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
acc. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Eunuchus
Publius Terentius Afer (Terence)
"...virginem. sed Atticus civis repertus frater eius conlocat vitiatam ephebo; Phaedriam exorat Thraso. PROLOGVS Si quisquamst qui placere..." - T
Liber VIII
Titus Livius (Livy)
"...auctorem auctori praeferre. Vitiatam memoriam funebribus laudibus reor falsisque imaginum titulis, dum familiae ad se quaeque famam rerum..."
