vitiares
Dictionary entries
- Entry →vitio, vitiare, vitiavi, vitiatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
make faulty, spoil, damage; vitiate;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Eunuchus
Publius Terentius Afer (Terence)
"...inpudens? an paullum hoc esse tibi videtur, virginem vitiare civem? CH. conservam esse credidi. PY. conservam..." 
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...Priscilla, toro. nil longior aetascarpere, nil aevi poterunt vitiare labores:sic cautum membris; tantas venerabile marmor 230spirat opes..."
