vindicatus
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...cogitationes, o decepta solacia! sic ego revertebar quasi vindicatus. quas ego legionum vestrarum indignationes, quem fortissimi exercitus conpescui..." - L
de Clementia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DIALOGI
"...quos pares aliquando habuit, infra se videt, satis vindicatus est. Regem et servus occidit et serpens et sagitta..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...principes tutum est. An excidit dolori nostro modo vindicatus Nero? Permitteret, credo, famam vitamque eius carpi, qui mortem..." - G
Liber III
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...focilatus non sine ultionis solacio decessit ita vivus vindicatus, ut occisi solent. Vides quot periculis quot contumeliis quot..."
