vindicati
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
gen. sg. perf. pass. part.gen. sg. perf. pass. part.nom. pl. perf. pass. part.voc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
V
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...reversum proclamare voce: 'erige vultus, pater, attolle tristitiam: vindicati de saevissimis praedonibus sumus; duos redemisti'. Alimenta posco -- poteram..." - M
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...adseritis adfectibus, et, ne pudorem paenitentiamque fateamini, contumacia vindicatis errorem, calamitatibus meis accessit, ut ter absolverer. namque..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...exerceri et tantam vim habere. Aptissimum tempus erat, vindicatis seditionibus, delenimentum animis Bolani agri divisionem obici, quo facto..."
