vindicabat
Dictionary entries
- Entry →vindico, vindicare, vindicavi, vindicatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
claim, vindicate; punish, avenge;
sg. imperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...Eumolpon. Sed ille candelabro se ab omni periculo vindicabat. [XCVI] Videbamus nos omnia per foramen valvae, quod paulo..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...passus, in peragendis consularis officii partem ad se vindicabat. Tum tribuni, eludentes velut vana dicta, persequi quaerendo quonam..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...exheredatus a patre singulari impudentia alieni patris bona vindicabat, non ausus sui petere. Haec tibi exposui, primum..."
