turbantem
Dictionary entries
- Entry →turbo, turbare, turbavi, turbatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
disturb, agitate, throw into confusion;
acc. sg. pres. act. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Tertius
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...nemus et nympharum durus amores! at diversa Sagen turbantem fallere nervo tum primum puer ausus Hylas (spes maxima..."
Liber Quintus
Gaius Valerius Flaccus from ARGONAVTICA
"...Odrussa mero; viden alta comantem pectora et ingenti turbantem pocula barba?' hic et Iaxarten dictis stupet hospes acerbis..."- P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...Capitonis caedes nuntiarentur. Macrum in Africa haud dubie turbantem Trebonius Garutianus procurator iussu Galbae, Capitonem in Germania..."
