turbo, turbare, turbavi, turbatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

disturb, agitate, throw into confusion;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1turboturbamus
2turbasturbatis
3turbatturbant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentturbare
activeperfectturbavisse
passivepresentturbari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
turba
turbate
future
PersonSingularPlural
2
turbato
turbatote
3
turbato
turbanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
turbare
turbamini
future
PersonSingularPlural
2
turbator
—
3
turbator
turbantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
turbatus
turbati
Gen.
turbati
turbatorum
Dat.
turbato
—
Acc.
turbatum
turbatos
Voc.
turbate
turbati
Abl.
turbato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
turbata
turbatae
Gen.
turbatae
turbatarum
Dat.
turbatae
—
Acc.
turbatam
turbatas
Voc.
turbata
turbatae
Abl.
turbata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
turbatum
turbata
Gen.
turbati
turbatorum
Dat.
turbato
—
Acc.
turbatum
turbata
Voc.
turbatum
turbata
Abl.
turbato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
turbandus
—
Gen.
turbandi
—
Dat.
turbando
—
Acc.
turbandum
—
Voc.
turbande
—
Abl.
turbando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
turbanda
—
Gen.
turbandae
—
Dat.
turbandae
—
Acc.
turbandam
—
Voc.
turbanda
—
Abl.
turbanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
turbandum
—
Gen.
turbandi
—
Dat.
turbando
—
Acc.
turbandum
—
Voc.
turbandum
—
Abl.
turbando
—

Supines

accusative: turbatum; ablative: turbatu