tumultuantes
Dictionary entries
- Entry →tumultuo, tumultuare, tumultuavi, tumultuatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make commotion/disturbance/uproar/armed rising; scrap/scrimmage; be confused;; misbehave; (Cal);
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
- L
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...derisum non effugit; quid enimest iracundia in superuacuum tumultuante frigidius? 2. Deinde non ideo quaedam, quia sunt terribiliora..." - G
Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...unde credo percussoribus eius postea consilium natum apud tumultuantes milites ementiendi, ipsum sibi manus intulisse nuntio malae pugnae..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...turbare prima signa hostium conatur. Quos ubi nequiquam tumultuantes in spatio exiguo voluere turmas vidit nec posse aperire..."