tumultuantes
Dictionary entries
- Entry →tumultuo, tumultuare, tumultuavi, tumultuatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make commotion/disturbance/uproar/armed rising; scrap/scrimmage; be confused;; misbehave; (Cal);
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
Liber II
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...derisum non effugit; quid enimest iracundia in superuacuum tumultuante frigidius? 2. Deinde non ideo quaedam, quia sunt terribiliora..."Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...unde credo percussoribus eius postea consilium natum apud tumultuantes milites ementiendi, ipsum sibi manus intulisse nuntio malae pugnae..."Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...turbare prima signa hostium conatur. Quos ubi nequiquam tumultuantes in spatio exiguo voluere turmas vidit nec posse aperire..."