tumultuantem
Dictionary entries
- Entry →tumultuo, tumultuare, tumultuavi, tumultuatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make commotion/disturbance/uproar/armed rising; scrap/scrimmage; be confused;; misbehave; (Cal);
acc. sg. pres. act. part.
Examples
- G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...neque temptatam ulli post Divum Iulium et tunc tumultuantem ob non redditos transfugas. Huc cum ab Ostia navigaret..." - T
Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...virtute" inquit, "C. Servili, esto liberata re publica". Tumultuantem deinde multitudinem incerta existimatione facti ad contionem vocari iussit..."
