tumultuantem
Dictionary entries
- Entry →tumultuo, tumultuare, tumultuavi, tumultuatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make commotion/disturbance/uproar/armed rising; scrap/scrimmage; be confused;; misbehave; (Cal);
acc. sg. pres. act. part.
Examples
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...neque temptatam ulli post Divum Iulium et tunc tumultuantem ob non redditos transfugas. Huc cum ab Ostia navigaret..."Liber IV
Titus Livius (Livy)
"...virtute" inquit, "C. Servili, esto liberata re publica". Tumultuantem deinde multitudinem incerta existimatione facti ad contionem vocari iussit..."
