truncares
Dictionary entries
- Entry →trunco, truncare, truncavi, truncatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
maim, mutilate; strip of branches, foliage; cut off;
sg. imperf. act. subj. 2nd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VI
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Philippos,tot mortes habitura suas usuraque mundisanguine: caesorum truncare cadauera regumsperat et Hesperiae cineres auertere gentis 585ossaque nobilium..." 
Liber Quintus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...quis lasciva vires tenuare Thaliadulce vel heroos gressu truncare tenores.omnia namque animo complexus et omnibus auctor, 100qua fandi..."
