trunco, truncare, truncavi, truncatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

maim, mutilate; strip of branches, foliage; cut off;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1truncotruncamus
2truncastruncatis
3truncattruncant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresenttruncare
activeperfecttruncavisse
passivepresenttruncari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
trunca
truncate
future
PersonSingularPlural
2
truncato
truncatote
3
truncato
truncanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
truncare
truncamini
future
PersonSingularPlural
2
truncator
—
3
truncator
truncantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
truncatus
truncati
Gen.
truncati
truncatorum
Dat.
truncato
—
Acc.
truncatum
truncatos
Voc.
truncate
truncati
Abl.
truncato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
truncata
truncatae
Gen.
truncatae
truncatarum
Dat.
truncatae
—
Acc.
truncatam
truncatas
Voc.
truncata
truncatae
Abl.
truncata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
truncatum
truncata
Gen.
truncati
truncatorum
Dat.
truncato
—
Acc.
truncatum
truncata
Voc.
truncatum
truncata
Abl.
truncato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
truncandus
—
Gen.
truncandi
—
Dat.
truncando
—
Acc.
truncandum
—
Voc.
truncande
—
Abl.
truncando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
truncanda
—
Gen.
truncandae
—
Dat.
truncandae
—
Acc.
truncandam
—
Voc.
truncanda
—
Abl.
truncanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
truncandum
—
Gen.
truncandi
—
Dat.
truncando
—
Acc.
truncandum
—
Voc.
truncandum
—
Abl.
truncando
—

Supines

accusative: truncatum; ablative: truncatu

Examples