titubarent
Dictionary entries
- Entry →titubo, titubare, titubavi, titubatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
stagger, totter; falter;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- L
Liber VI
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...esset, magna terrarum spatia commouerentur et una multa titubarent: nunc exiguae partes laborant nec umquam per ducenta milia..." - L
Liber III
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE IRA
"...pusillo solacium in malis fuit etiam magnorum uirorum titubare fortunam et aequiore animo filium in angulo fleuit..." - P
Metamorphoses III
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...ducit per litora forma. ille mero somnoque gravis titubare videtur vixque sequi; specto cultum faciemque gradumque..."
