terminatas
Dictionary entries
- Entry →termino, terminare, terminavi, terminatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
mark the boundaries of, form the boundaries of; restrict; conclude;
acc. pl. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Liber VIII
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...beatior eo cuius intra pauciores annos terminata virtus est, sic deus non vincit sapientem felicitate, etiam si vincit..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tempore varie formari verba prima persona o littera terminata ipsa analogia confitetur, si quidem facit "cado" "cecidi", "spondeo..." - M
Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...natura divitias, quibus contenta sit, et parabilis et terminatas habet; inanium autem cupiditatum nec modus ullus nec finis..."
