termino, terminare, terminavi, terminatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

mark the boundaries of, form the boundaries of; restrict; conclude;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1terminoterminamus
2terminasterminatis
3terminatterminant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentterminare
activeperfectterminavisse
passivepresentterminari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
termina
terminate
future
PersonSingularPlural
2
terminato
terminatote
3
terminato
terminanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
terminare
terminamini
future
PersonSingularPlural
2
terminator
—
3
terminator
terminantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
terminatus
terminati
Gen.
terminati
terminatorum
Dat.
terminato
—
Acc.
terminatum
terminatos
Voc.
terminate
terminati
Abl.
terminato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
terminata
terminatae
Gen.
terminatae
terminatarum
Dat.
terminatae
—
Acc.
terminatam
terminatas
Voc.
terminata
terminatae
Abl.
terminata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
terminatum
terminata
Gen.
terminati
terminatorum
Dat.
terminato
—
Acc.
terminatum
terminata
Voc.
terminatum
terminata
Abl.
terminato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
terminandus
—
Gen.
terminandi
—
Dat.
terminando
—
Acc.
terminandum
—
Voc.
terminande
—
Abl.
terminando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
terminanda
—
Gen.
terminandae
—
Dat.
terminandae
—
Acc.
terminandam
—
Voc.
terminanda
—
Abl.
terminanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
terminandum
—
Gen.
terminandi
—
Dat.
terminando
—
Acc.
terminandum
—
Voc.
terminandum
—
Abl.
terminando
—

Supines

accusative: terminatum; ablative: terminatu

Examples