suspicati
Dictionary entries
- Entry →suspicor, suspicari, suspicatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
mistrust, suspect; suppose;
gen. sg. perf. part.gen. sg. perf. part.nom. pl. perf. part.voc. pl. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Otho
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...castris sub noctem promerentur, insidias quidam suspicati tumultum excitaverunt; ac repente omnes nullo certo duce in Palatium cucurrerunt..." - M
Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...quibus locis quasi thesauris argumenta depromerentur, vestri ne suspicati quidem sunt, superiores autem artificio et via tradiderunt. Quae..." - G
Liber IV
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI VII DE BELLO GALLICOCUM A. HIRTI SUPPLEMENTO
"...reliquis partibus demesso frumento pars una erat reliqua, suspicati hostes huc nostros esse venturos noctu in silvis delituerant..." - T
Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...inlati sunt, partim ex discursu id quod erat suspicati ita se in fugam passim sparserunt ut ab ipsis..." - T
Liber XXXV
Titus Livius (Livy)
"...pulso Euthymida Chalcide erat, seu ipsi per se suspicati seu indicata re, primo pauidi nihil usquam spei nisi..."
