suspicor, suspicari, suspicatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Frequent

mistrust, suspect; suppose;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1suspicorsuspicamur
2suspicarissuspicamini
3suspicatursuspicantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentsuspicari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
suspicare
suspicamini
future
PersonSingularPlural
2
suspicator
—
3
suspicator
suspicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
suspicatus
suspicati
Gen.
suspicati
suspicatorum
Dat.
suspicato
—
Acc.
suspicatum
suspicatos
Voc.
suspicate
suspicati
Abl.
suspicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
suspicata
suspicatae
Gen.
suspicatae
suspicatarum
Dat.
suspicatae
—
Acc.
suspicatam
suspicatas
Voc.
suspicata
suspicatae
Abl.
suspicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
suspicatum
suspicata
Gen.
suspicati
suspicatorum
Dat.
suspicato
—
Acc.
suspicatum
suspicata
Voc.
suspicatum
suspicata
Abl.
suspicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
suspicandus
—
Gen.
suspicandi
—
Dat.
suspicando
—
Acc.
suspicandum
—
Voc.
suspicande
—
Abl.
suspicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
suspicanda
—
Gen.
suspicandae
—
Dat.
suspicandae
—
Acc.
suspicandam
—
Voc.
suspicanda
—
Abl.
suspicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
suspicandum
—
Gen.
suspicandi
—
Dat.
suspicando
—
Acc.
suspicandum
—
Voc.
suspicandum
—
Abl.
suspicando
—

Supines

accusative: suspicatum; ablative: suspicatu