suppeditantur
Dictionary entries
- Entry →suppedito, suppeditare, suppeditavi, suppeditatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
be/make available when/as required, supply with/needs (of);
pl. pres. pass. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber I
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...adsiduo motu res quaeque geruntur partibus cunctis, infernaque suppeditantur ex infinito cita corpora materiai. Postremo ante oculos..." - T
Liber II
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...quovis primordia rerum infinita palam est, unde omnia suppeditantur. Nec superare queunt motus itaque exitiales perpetuo neque..."
