suffectum
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...consules eius anni, alter morbo, alter ferro perisset, suffectum consulem negabant recte comitia habere posse. * * * deduxit. cis Appenninum..."Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...sunt, et M. Fulvium in locum eius consulem suffectum et ab eo, cum ad exercitum Minuci missus esset..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...septuaginta annis post Cornelii Merulae caedem neminem suffectum neque tamen cessavisse religiones. quod si per tot annos possit..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...antea non abrogato magistratu neque lege lata alium suffectum; nam consul uno die et ante fuerat Caninius Rebilus..."