suffectum
Dictionary entries
- Entry →sufficio, sufficere, suffeci, suffectus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
be sufficient, suffice; stand up to; be capable/qualified; provide, appoint;
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
- T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...consules eius anni, alter morbo, alter ferro perisset, suffectum consulem negabant recte comitia habere posse. * * * deduxit. cis Appenninum..." - T
Liber IX
Titus Livius (Livy)
"...sunt, et M. Fulvium in locum eius consulem suffectum et ab eo, cum ad exercitum Minuci missus esset..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...septuaginta annis post Cornelii Merulae caedem neminem suffectum neque tamen cessavisse religiones. quod si per tot annos possit..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...antea non abrogato magistratu neque lege lata alium suffectum; nam consul uno die et ante fuerat Caninius Rebilus..."