ruitis
Dictionary entries
- Entry →ruo, ruere, rui, rutus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
destroy, ruin, overthrow; rush on, run; fall; charge (in + ACC); be ruined;
pl. pres. act. ind. 2nd
Examples
Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...inermem nudato capite atque suos clamore vocabat: 'quo ruitis? quaeve ista repens discordia surgit? o cohibete iras! ictum..."Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...nostri siqua est reverentia,' dixit 'quo ruitis? tantumne aliquis sibi posse videtur, fata quoque ut superet? fatis Iolaus..."Liber III
Titus Livius (Livy)
"...indulgendum est, quippe qui crudelitatis odio in crudelitatem ruitis et prius paene quam ipsi liberi sitis dominari..."