ruitis
Dictionary entries
- Entry →ruo, ruere, rui, rutus:
Verb · 3rd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
destroy, ruin, overthrow; rush on, run; fall; charge (in + ACC); be ruined;
pl. pres. act. ind. 2nd
Examples
- P
Aeneid XII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...inermem nudato capite atque suos clamore vocabat: 'quo ruitis? quaeve ista repens discordia surgit? o cohibete iras! ictum..." - P
Metamorphoses IX
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...nostri siqua est reverentia,' dixit 'quo ruitis? tantumne aliquis sibi posse videtur, fata quoque ut superet? fatis Iolaus..." - T
Liber III
Titus Livius (Livy)
"...indulgendum est, quippe qui crudelitatis odio in crudelitatem ruitis et prius paene quam ipsi liberi sitis dominari..."