reticentes
Dictionary entries
- Entry →reticeo, reticere, reticui, -:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
keep silent; give no reply; refrain from speaking/mentioning; leave unsaid;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
- M
Liber VI
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...pugna est.tu fatum ne quaere tuum: cognoscere Parcaeme reticente dabunt; tibi certior omnia uatesipse canet Siculis genitor Pompeius..." - P
Liber XI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...securitatis fuisse in civitate omnium gnara et nihil reticente, nedum consulem designatum cum uxore principis, praedicta die, adhibitis..."
