reticentes
Dictionary entries
- Entry →reticeo, reticere, reticui, -:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
keep silent; give no reply; refrain from speaking/mentioning; leave unsaid;
acc. pl. pres. act. part.nom. pl. pres. act. part.voc. pl. pres. act. part.
Examples
Liber VI
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...pugna est.tu fatum ne quaere tuum: cognoscere Parcaeme reticente dabunt; tibi certior omnia uatesipse canet Siculis genitor Pompeius..."Liber XI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...securitatis fuisse in civitate omnium gnara et nihil reticente, nedum consulem designatum cum uxore principis, praedicta die, adhibitis..."
