repugnavit
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
Liber X
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu..."SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...tolle et alium locum, quem polluas, quaere". Non repugnavit ille, sed postquam optima fide partiti manubias sumus..."XIX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...domi torqueretur a patre, non invocare matrem! non repugnavit iuvenis, non opposuit manus, nullum imploravit auxilium; mersis tantum..."Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...materia ipsa huic — vereor ne improbe dicam — aemulationi repugnavit: erat enim prope tota in contentione dicendi, quod..."