repugnavit
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
sg. perf. act. ind. 3rd
Examples
- L
Liber X
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from EPISTULAE MORALES AD LUCILIUM
"...animus incubuit atque adfuit, cui nulla parte sui repugnavit. Ubi autem ad malum acceditur aut peiorum metu..." - G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...tolle et alium locum, quem polluas, quaere". Non repugnavit ille, sed postquam optima fide partiti manubias sumus..." - M
XIX
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...domi torqueretur a patre, non invocare matrem! non repugnavit iuvenis, non opposuit manus, nullum imploravit auxilium; mersis tantum..." - G
Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...materia ipsa huic — vereor ne improbe dicam — aemulationi repugnavit: erat enim prope tota in contentione dicendi, quod..."