repugnarier
Dictionary entries
- Entry →repugno, repugnare, repugnavi, repugnatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
fight back, oppose; be incompatible with; disagree with;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
Liber VI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tamen habet vim nescio an imperiosissimam et cui repugnari minime potest. IX. Erumpit etiam invitis saepe, nec vultus..." - M
Liber Quartus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...magnitudo quoque animi existebat, qua facile posset repugnari obsistique fortunae, quod maximae res essent in potestate sapientis. Varietates..."
