renuntiaret
Dictionary entries
- Entry →renuntio, renuntiare, renuntiavi, renuntiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
report, announce; reject;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Menaechmi
Titus Maccius Plautus
"...advorsabar: hunc metuebam, ne meae 419-420 uxori renuntiaret de palla et de prandio. nunc, quando vis, eamus..."Galba
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...consternatus destitutoque similis non multo afuit quin vitae renuntiaret. Sed supervenientibus ab urbe nuntiis ut occisum Neronem cunctosque..."Gaius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...ultra progressus, quam ut amicitiam ei more maiorum renuntiaret mandaretque domesticis ultionem, si quid sibi accideret. Quarum virtutum..."Liber XLV
Titus Livius (Livy)
"...huius rei crimen corrupto pecunia Theonda auertit, ut renuntiaret populo Euandrum sibi ipsum mortem conscisse. Ceterum tanto facinore..."Liber XXX
Titus Livius (Livy)
"...frustra tendente nulli alii pacem placuisse; renuntiaret igitur nullam aliam spem pacis quam relictis Carthaginiensibus Syphaci cum Romanis..."