recusavi
Dictionary entries
- Entry →recuso, recusare, recusavi, recusatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
reject, refuse, refuse to; object; decline;
sg. perf. act. ind. 1st
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- C
Res Gestae I
Caesar Augustus from Res Gestae Divi Augusti
"...Marcello et L. Arruntio consulibus non accepi. Non recusavi in summa frumenti penuria curationem annonae, quam ita administravi..." - M
XVII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...facinus fuisse in inperio, si innocentia est, quod recusavi. suae quod crudelitatis est, vel ab invidia se criminibus..."
