reconciliarent
Dictionary entries
- Entry →reconcilio, reconciliare, reconciliavi, reconciliatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
restore; reconcile;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- T
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...equitem Aleum, nil pretio parsit, filio dum parceret: reconciliare ut facilius posset domum, emit hosce e praeda ambos..." - C
Miltiades
Cornelius Nepos
"...Parum insulam opibus elatam cum oratione reconciliare non posset, copias e navibus eduxit, urbem operibus clausit omnique commeatu..." - T
Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...dimicationem cernebat, optimum ratus cum fratre patruele gratiam reconciliare, missis qui et puero spem facerent si in fidem..." - T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...civilibus certaminibus infensos plebis animos illa pugna sibi reconciliare statuunt. Instruitur acies, nec Veiens hostis Etruscaeque legiones detractant..." - T
Liber I
Titus Livius (Livy)
"...quoniam recta consilia haud bene evenerant, pravis reconciliare popularium animos coepit. Igitur ut prius in bello pacem..." - G
Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...nunc quasi stimularent et accenderent, nunc quasi reconciliarent ac recomponerent, frequentius singulis, ambobus interdum propitium Caesarem..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...moribus sentias. O vere principis, atque etiam consulis, reconciliare aemulas civitates, tumentesque populos non imperio magis, quam ratione..."