reconciliarent
Dictionary entries
- Entry →reconcilio, reconciliare, reconciliavi, reconciliatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
restore; reconcile;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Captivi
Titus Maccius Plautus
"...equitem Aleum, nil pretio parsit, filio dum parceret: reconciliare ut facilius posset domum, emit hosce e praeda ambos..."Miltiades
Cornelius Nepos
"...Parum insulam opibus elatam cum oratione reconciliare non posset, copias e navibus eduxit, urbem operibus clausit omnique commeatu..."Liber XXIX
Titus Livius (Livy)
"...dimicationem cernebat, optimum ratus cum fratre patruele gratiam reconciliare, missis qui et puero spem facerent si in fidem..."Liber II
Titus Livius (Livy)
"...civilibus certaminibus infensos plebis animos illa pugna sibi reconciliare statuunt. Instruitur acies, nec Veiens hostis Etruscaeque legiones detractant..."Liber I
Titus Livius (Livy)
"...quoniam recta consilia haud bene evenerant, pravis reconciliare popularium animos coepit. Igitur ut prius in bello pacem..."Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...nunc quasi stimularent et accenderent, nunc quasi reconciliarent ac recomponerent, frequentius singulis, ambobus interdum propitium Caesarem..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...moribus sentias. O vere principis, atque etiam consulis, reconciliare aemulas civitates, tumentesque populos non imperio magis, quam ratione..."