reconcilianda
Dictionary entries
- Entry →reconcilio, reconciliare, reconciliavi, reconciliatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
restore; reconcile;
abl. sg. fut. pass. part.acc. pl. fut. pass. part.nom. sg. fut. pass. part.nom. pl. fut. pass. part.voc. sg. fut. pass. part.voc. pl. fut. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...esse instituendam fideliter amicitiam; cum Achaeorum maxime gente reconciliandae gratiae uiam quaerebat. haec una ex omni Graecia gens..." - T
Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...dimicatione militum animos, rettulisse ad patres de concordia reconcilianda. Adeo nihil praeterquam seditionem fuisse eamque compositam inter antiquos..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...Graeciae urbes missos. fallaci dein conloquio per speciem reconciliandae pacis extractam hiemem, ut tempus ad conparandum haberent; consulem..." - T
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...disserentes legati auditi sunt. utraque legatio de pace reconcilianda cum rege Perseo egit. Prusiae preces magis quam postulatio..."
