puniret
Dictionary entries
- Entry →punio, punire, punivi, punitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
punish (person/offense), inflict punishment; avenge, extract retribution;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- P
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...iecerat, fatale sibi ut coniugum flagitia ferret, dein puniret, metuens, agere et celerare statuit, perdita prius Domitia Lepida..." - P
Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quin incerta vel abolita pro gravissimis et recentibus puniret. eo metu Fulcinius Trio ingruentis accusatores haud perpessus supremis..." - P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Supplices ad haec et vera exprobrari fatentes orabant puniret noxios, ignosceret lapsis et duceret in hostem: revocaretur coniunx..." - G
Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...dominorum servos subornantem, monstrantemque crimina, quae tanquam delata puniret magnum et inevitabile, ac toties cuique experiendum malum, quoties..."
