puniret
Dictionary entries
- Entry →punio, punire, punivi, punitus:
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
punish (person/offense), inflict punishment; avenge, extract retribution;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...iecerat, fatale sibi ut coniugum flagitia ferret, dein puniret, metuens, agere et celerare statuit, perdita prius Domitia Lepida..."Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...quin incerta vel abolita pro gravissimis et recentibus puniret. eo metu Fulcinius Trio ingruentis accusatores haud perpessus supremis..."Liber I
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...Supplices ad haec et vera exprobrari fatentes orabant puniret noxios, ignosceret lapsis et duceret in hostem: revocaretur coniunx..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...dominorum servos subornantem, monstrantemque crimina, quae tanquam delata puniret magnum et inevitabile, ac toties cuique experiendum malum, quoties..."
