puniantur
Dictionary entries
- Entry →punior, puniri, punitus sum
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
punish (person/offense), inflict punishment; avenge, extract retribution;
pl. pres. subj. 3rd - Entry →punio, punire, punivi, punitus
Verb · 4th conjugation · Transitive
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
punish (person/offense), inflict punishment; avenge, extract retribution;
pl. pres. pass. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber X
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...plus admiserint quam ut in re praesenti satis puniantur, si milites erunt, legatis eorum quod deprehenderis notum facies..." - M
Liber I
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...quae recta sunt cogantur, sed cur non fecerint puniantur. Denique cum parvolum verberibus coegeris, quid iuveni facias..." - P
Liber VI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...insidiae in rem publicam, consilia caedis adversum imperatorem puniantur: de amicitia et officiis idem finis et te, Caesar..."
