punior, puniri, punitus sum:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

punish (person/offense), inflict punishment; avenge, extract retribution;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1puniorpunimur
2punirispunimini
3puniturpuniuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentpuniri

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
punire
punimini
future
PersonSingularPlural
2
punitor
—
3
punitor
puniuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
punitus
puniti
Gen.
puniti
punitorum
Dat.
punito
—
Acc.
punitum
punitos
Voc.
punite
puniti
Abl.
punito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
punita
punitae
Gen.
punitae
punitarum
Dat.
punitae
—
Acc.
punitam
punitas
Voc.
punita
punitae
Abl.
punita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
punitum
punita
Gen.
puniti
punitorum
Dat.
punito
—
Acc.
punitum
punita
Voc.
punitum
punita
Abl.
punito
—

Supines

accusative: punitum; ablative: punitu