prorogarent
Dictionary entries
- Entry →prorogo, prorogare, prorogavi, prorogatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
prolong, keep going; put off, defer;
pl. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Pseudolus
Titus Maccius Plautus
"...edunt. BAL. Quid tu? divinis condimentis utere, qui prorogare vitam possis hominibus, qui ea culpes condimenta? COC. Audacter..." - G
Liber II
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...coeperat, medicos hortari rogare, quoquo modo spiritum homini prorogarent. Postquam signatum est testamentum, mutat personam, vertit allocutionem isdemque..." - G
Liber IX
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...meruere sectantur, victurique nominis famam supremis etiam titulis prorogare nituntur. Nec facile quemquam nisi Verginium invenio, cuius tanta..."
