prorogo, prorogare, prorogavi, prorogatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

prolong, keep going; put off, defer;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1prorogoprorogamus
2prorogasprorogatis
3prorogatprorogant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentprorogare
activeperfectprorogavisse
passivepresentprorogari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
proroga
prorogate
future
PersonSingularPlural
2
prorogato
prorogatote
3
prorogato
proroganto

passive

present
PersonSingularPlural
2
prorogare
prorogamini
future
PersonSingularPlural
2
prorogator
—
3
prorogator
prorogantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
prorogatus
prorogati
Gen.
prorogati
prorogatorum
Dat.
prorogato
—
Acc.
prorogatum
prorogatos
Voc.
prorogate
prorogati
Abl.
prorogato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
prorogata
prorogatae
Gen.
prorogatae
prorogatarum
Dat.
prorogatae
—
Acc.
prorogatam
prorogatas
Voc.
prorogata
prorogatae
Abl.
prorogata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
prorogatum
prorogata
Gen.
prorogati
prorogatorum
Dat.
prorogato
—
Acc.
prorogatum
prorogata
Voc.
prorogatum
prorogata
Abl.
prorogato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
prorogandus
—
Gen.
prorogandi
—
Dat.
prorogando
—
Acc.
prorogandum
—
Voc.
prorogande
—
Abl.
prorogando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
proroganda
—
Gen.
prorogandae
—
Dat.
prorogandae
—
Acc.
prorogandam
—
Voc.
proroganda
—
Abl.
proroganda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
prorogandum
—
Gen.
prorogandi
—
Dat.
prorogando
—
Acc.
prorogandum
—
Voc.
prorogandum
—
Abl.
prorogando
—

Supines

accusative: prorogatum; ablative: prorogatu