pronuntiaret
Dictionary entries
- Entry →pronuntio, pronuntiare, pronuntiavi, pronuntiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
announce; proclaim; relate; divulge; recite; utter;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
- C
Atticus
Cornelius Nepos from LIBER DE LATINIS HISTORICIS
"...solum celeriter acciperet, quae tradebantur, sed etiam excellenter pronuntiaret. Qua ex re in pueritia nobilis inter aequales ferebatur..." - G
Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...polleret, nummos de suo communi nomine per centurias pronuntiaret. Qua cognita re optimates, quos metus ceperat nihil..." - M
Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...dicere iuberet reque ex utraque parte audita pronuntiaret eum non talem videri fuisse in imperio, quales eius maiores..." - G
Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...pacem pertinere viderentur, ageret et crebro magna voce pronuntiaret, liceretne civibus ad cives de pace legatos mittere, quod..."