pronuntiaret
Dictionary entries
- Entry →pronuntio, pronuntiare, pronuntiavi, pronuntiatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Frequent
announce; proclaim; relate; divulge; recite; utter;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Examples
Atticus
Cornelius Nepos from LIBER DE LATINIS HISTORICIS
"...solum celeriter acciperet, quae tradebantur, sed etiam excellenter pronuntiaret. Qua ex re in pueritia nobilis inter aequales ferebatur..."Divus Iulius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...polleret, nummos de suo communi nomine per centurias pronuntiaret. Qua cognita re optimates, quos metus ceperat nihil..."Liber Primus
Marcus Tullius Cicero from De Finibus
"...dicere iuberet reque ex utraque parte audita pronuntiaret eum non talem videri fuisse in imperio, quales eius maiores..."Liber III
Gaius Julius Caesar from COMMENTARIORUM LIBRI III DE BELLO CIVILI
"...pacem pertinere viderentur, ageret et crebro magna voce pronuntiaret, liceretne civibus ad cives de pace legatos mittere, quod..."