proclamet
Dictionary entries
- Entry →proclamo, proclamare, proclamavi, proclamatus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
call/cry out, raise an outcry; appeal noisily; take claim to court; proclaim;
sg. pres. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- M
XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...possit rem publicam turbare, confundere, si quis repente proclamet: 'prodidit vos imperator vester, addixit, et nunc ille liberos..." - M
XVIII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...invenisti tormenta matris. Audi, quid misera simplicissimo dolore proclamet. 'non efficies,' inquit, 'callidissime parricidarum, ut non audeam cadaver..." 
Liber Duodecimus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...inmane uiris quo concita tendunt agmina: quis uisas proclamet ab aggere Thebas, cuius in Ogygio stet princeps lancea..."
