proclamo, proclamare, proclamavi, proclamatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser

call/cry out, raise an outcry; appeal noisily; take claim to court; proclaim;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1proclamoproclamamus
2proclamasproclamatis
3proclamatproclamant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentproclamare
activeperfectproclamavisse
passivepresentproclamari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
proclama
proclamate
future
PersonSingularPlural
2
proclamato
proclamatote
3
proclamato
proclamanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
proclamare
proclamamini
future
PersonSingularPlural
2
proclamator
—
3
proclamator
proclamantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
proclamatus
proclamati
Gen.
proclamati
proclamatorum
Dat.
proclamato
—
Acc.
proclamatum
proclamatos
Voc.
proclamate
proclamati
Abl.
proclamato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
proclamata
proclamatae
Gen.
proclamatae
proclamatarum
Dat.
proclamatae
—
Acc.
proclamatam
proclamatas
Voc.
proclamata
proclamatae
Abl.
proclamata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
proclamatum
proclamata
Gen.
proclamati
proclamatorum
Dat.
proclamato
—
Acc.
proclamatum
proclamata
Voc.
proclamatum
proclamata
Abl.
proclamato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
proclamandus
—
Gen.
proclamandi
—
Dat.
proclamando
—
Acc.
proclamandum
—
Voc.
proclamande
—
Abl.
proclamando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
proclamanda
—
Gen.
proclamandae
—
Dat.
proclamandae
—
Acc.
proclamandam
—
Voc.
proclamanda
—
Abl.
proclamanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
proclamandum
—
Gen.
proclamandi
—
Dat.
proclamando
—
Acc.
proclamandum
—
Voc.
proclamandum
—
Abl.
proclamando
—

Supines

accusative: proclamatum; ablative: proclamatu