praeiret
Dictionary entries
- Entry →praeeo, praeire, praeivi(ii), praeitus
Verb
- Frequency:
- Lesser
go before, precede; dictate;
sg. imperf. act. subj. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...eamque ipse iure maximi pontificis pro rostris populo praeiret summotaque operariorum seruorumque turba. Rerum actum diuisum antea..." 
Liber Sextus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...quamquam iam certa sequenti praemia, cum uacuus domino praeiret Arion, ardet adhuc cupiens uel inanem uincere currum..."- P
Liber II
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...querceae coronae statuerentur; ludos circensis eburna effigies praeiret neve quis flamen aut augur in locum Germanici nisi gentis..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...raptim agmine Mon[a]eses, ut famam sui praeiret, non ideo nescium aut incautum Tigranen offendit. occupaverat Tigranocertam..."
