polluerit
Dictionary entries
- Entry →polluo, polluere, pollui, pollutus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
soil/foul/dirty/stain/pollute; infect (w/disease); make impure; break (fast);; violate; dishonor/defile/degrade (w/illicit sexual conduct/immoral actions);
sg. futperf. act. ind. 3rdsg. perf. act. subj. 3rd
Examples
- M
IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...comprimere aut, ut primum contactu suo caelum terrasque polluerit, festinata morte dimittere. sane tamen caritas patriae privatos vicerit..." - T
Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...barbaros uocet adeo omnia simul diuina humanaque iura polluerit ut priore populatione cum infernis deis, secunda cum superis..." - P
Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...voce Clutorius Priscus mentem suam et auris hominum polluerit, neque carcer neque laqueus, ne serviles quidem cruciatus..."
