polluerit
Dictionary entries
- Entry →polluo, polluere, pollui, pollutus:
Verb · 3rd conjugation · Transitive
- Frequency:
- Lesser
soil/foul/dirty/stain/pollute; infect (w/disease); make impure; break (fast);; violate; dishonor/defile/degrade (w/illicit sexual conduct/immoral actions);
sg. futperf. act. ind. 3rdsg. perf. act. subj. 3rd
Examples
IV
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from DECLAMATIONES MAIORES
"...comprimere aut, ut primum contactu suo caelum terrasque polluerit, festinata morte dimittere. sane tamen caritas patriae privatos vicerit..."Liber XXXI
Titus Livius (Livy)
"...barbaros uocet adeo omnia simul diuina humanaque iura polluerit ut priore populatione cum infernis deis, secunda cum superis..."Liber III
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...voce Clutorius Priscus mentem suam et auris hominum polluerit, neque carcer neque laqueus, ne serviles quidem cruciatus..."
