poeniteat
Dictionary entries
- Entry →poeniteo, poenitere, poenitui, -:
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
displease; (cause to) regret; repent, be sorry; [me paenitet => I am sorry];; it displeases, makes angry, offends, dissatisfies, makes sorry;
sg. pres. act. subj. 3rd
Examples
Aeneid I
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...umbris, non metus; officio nec te certasse priorem poeniteat. Sunt et Siculis regionibus urbes armaque, Troianoque a sanguine..."Panegyricus
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger)
"...omnes non posterorum modo, sed sui parentumque poeniteat. Quocirca nihil magis in tua tota liberalitate laudaverim, quam quod..."
