peccaturo
Dictionary entries
- Entry →pecco, peccare, peccavi, peccatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
sin; do wrong, commit moral offense; blunder, stumble; be wrong;; make mistake; make slip in speaking; act incorrectly; go wrong, be faulty;
abl. sg. fut. act. part.abl. sg. fut. act. part.dat. sg. fut. act. part.dat. sg. fut. act. part.
Examples
- D
Satura XIV
Decimus Iunius Iuvenalis (Juvenal) from SATVRAE
"...turpe paras, nec tu pueri contempseris annos, sed peccaturo obstet tibi filius infans. nam si quid dignum censoris..." - T
Liber XXXIV
Titus Livius (Livy)
"...unius hominis suppliciorum pensum esse; priuatos suo periculo peccaturos, rem publicam non extra noxam modo sed etiam extra..." - P
Agricola
Publius Cornelius Tacitus from Minor Works
"...paenitentia contentus esse; officiis et administrationibus potius non peccaturos praeponere, quam damnare cum peccassent. Frumenti et tributorum exactionem..."
