oporterer
Dictionary entries
- Entry →oporteo, oportere, oportui, oportuitus:
Verb · 2nd conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
require (to be done), order;; it is right/proper/necessary; it is becoming; it behooves; ought;
sg. imperf. pass. subj. 1st
Examples
Cistellaria
Titus Maccius Plautus
"...fidei concredita, SERV. Hercle te verberibus multum caedi oportere arbitror. ALC. Quae mellillam me vocare et suavium solitast..."Aulularia
Titus Maccius Plautus
"...Haud te invito postulo; sed meam esse oportere arbitror. quin tu iam invenies, inquam, meam illam esse oportere..."Adelphoe
Publius Terentius Afer (Terence)
"...natum: neque eum nominat: priorem esse illum, non oportere huic dari. AE. Eho, nonne haec iusta tibi uidentur..."Liber XX
Aulus Gellius
"...iamdiu in perpetua quaestione. Videtur enim non "vestri" oportere dici, sed "vestrum", sicuti Graeci locuntur: epimeloumai hymon, kedomai..."Liber XIII
Aulus Gellius
"...solis neque disciplinis rhetoricis dialecticisque opus esse, sed oportere cum versari quoque exercerique in rebus comminus noscendis periclitandisque..."Liber XII
Aulus Gellius
"...secundo ad Marcellum de Latino sermone 'aeditumum' dici oportere censet magis quam 'aedituum', quod alterum sit recenti nouitate..."Liber VII
Aulus Gellius
"...kata ten auton dianoian kai thesin. Propterea negat oportere ferri audirique homines aut nequam aut ignavos et nocentes..."Mostellaria
Titus Maccius Plautus
"...sibi suo liberavit: illi me soli censeo esse oportere opsequentem. PHILOL. Pro di immortales, mulierem lepidam et pudico..."