ominatis
Dictionary entries
- Entry →ominor, ominari, ominatus sum
Verb · 1st conjugation · Deponent
- Frequency:
- Lesser
forebode, presage;
abl. pl. perf. part.dat. pl. perf. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- T
Liber XXVI
Titus Livius (Livy)
"...postquam omnium ora conuersa sunt, clamore ac fauore ominati extemplo sunt felix faustumque imperium. iussi deinde inire suffragium..." - T
Liber XLII
Titus Livius (Livy)
"...immolassent, inde preces suas acceptas ab diis immortalibus ominati, senatui rite sacrificatum precationemque de bello factam renuntiarunt. haruspices..."
