obtemperatum
Dictionary entries
- Entry →obtempero, obtemperare, obtemperavi, obtemperatus:
Verb · 1st conjugation · Intransitive
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
obey; comply with the demands of; be submissive to; (w/DAT);
acc. sg. perf. pass. part.acc. sg. perf. pass. part.acc. sg.nom. sg. perf. pass. part.voc. sg. perf. pass. part.
Examples
Liber XLIV
Titus Livius (Livy)
"...attonitus fuerat, recepto animo malle imperiis suis non obtemperatum esse, cum trepidans gazam in mare deici Pellae, Thessalonicae..."Liber VII
Titus Livius (Livy)
"...tegat; hic lucem quieti opperiamur." Dictis obtemperatum; atque ubi primum inluxit, praemisso nuntio ad consulem castra ingenti gaudio..."Liber XII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...motus orta seditione, postquam * * * congnita caede eius haud obtemperatum esset, manebat metus ne quis principum eadem imperitaret. atque..."
