obambulare
Dictionary entries
- Entry →obambulo, obambulare, obambulavi, obambulatus:
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Lesser
walk up to, so as to meet; traverse;
sg. pres. pass. imp. 2ndsg. pres. pass. ind. 2ndpres. act. infin.
Examples
Liber XI
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...faucibus aliquid obstiterit insonare; in adversum tergere nares, obambulare sermone inperfecto, resistere subito et laudem silentio poscere. Quae..."Liber XXXVI
Titus Livius (Livy)
"...nullam gentem liberatae ab se Graeciae funditus euerti, obambulare muris, ut facile nosceretur ab Aetolis, coepit. confestim..."
