nuntiatus
Dictionary entries
- Entry →nuntio, nuntiare, nuntiavi, nuntiatus
Verb · 1st conjugation · Transitive
- Frequency:
- Very Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
announce/report/bring word/give warning; convey/deliver/relate message/greeting;
nom. sg. perf. pass. part.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
ad Helviam
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from DE CONSOLATIONE
"...trium liberorum eras, extulisti. 5. Lugenti tibi luctus nuntiatus est omnibus quidem absentibus liberis, quasi de industria..." - G
Divus Claudius
Gaius Suetonius Tranquillus (Suetonius) from DE VITIS CAESARUM
"...rettulit; nec multo post ex composito inrumpere Appius nuntiatus, cui pridie ad id temporis ut adesset praeceptum erat..." - T
Liber XLI
Titus Livius (Livy)
"...Sabinis terrae motus ingens cum multis aedificiorum ruinis nuntiatus erat. cum Ap. Claudius ex Hispania Romam redisset, decreuit..." - G
Liber III
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Vale. C. PLINIUS CANINIO RUFO SUO S. Modo nuntiatus est Silius Italicus in Neapolitano suo inedia finisse vitam..."
