nuntio, nuntiare, nuntiavi, nuntiatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

announce/report/bring word/give warning; convey/deliver/relate message/greeting;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1nuntionuntiamus
2nuntiasnuntiatis
3nuntiatnuntiant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentnuntiare
activeperfectnuntiavisse
passivepresentnuntiari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
nuntia
nuntiate
future
PersonSingularPlural
2
nuntiato
nuntiatote
3
nuntiato
nuntianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
nuntiare
nuntiamini
future
PersonSingularPlural
2
nuntiator
—
3
nuntiator
nuntiantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
nuntiatus
nuntiati
Gen.
nuntiati
nuntiatorum
Dat.
nuntiato
—
Acc.
nuntiatum
nuntiatos
Voc.
nuntiate
nuntiati
Abl.
nuntiato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
nuntiata
nuntiatae
Gen.
nuntiatae
nuntiatarum
Dat.
nuntiatae
—
Acc.
nuntiatam
nuntiatas
Voc.
nuntiata
nuntiatae
Abl.
nuntiata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
nuntiatum
nuntiata
Gen.
nuntiati
nuntiatorum
Dat.
nuntiato
—
Acc.
nuntiatum
nuntiata
Voc.
nuntiatum
nuntiata
Abl.
nuntiato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
nuntiandus
—
Gen.
nuntiandi
—
Dat.
nuntiando
—
Acc.
nuntiandum
—
Voc.
nuntiande
—
Abl.
nuntiando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
nuntianda
—
Gen.
nuntiandae
—
Dat.
nuntiandae
—
Acc.
nuntiandam
—
Voc.
nuntianda
—
Abl.
nuntianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
nuntiandum
—
Gen.
nuntiandi
—
Dat.
nuntiando
—
Acc.
nuntiandum
—
Voc.
nuntiandum
—
Abl.
nuntiando
—

Supines

accusative: nuntiatum; ablative: nuntiatu