munificus
Dictionary entries
- Entry →munificus, munifica, munificum:
Adjective · 1st declension
- Frequency:
- Frequent
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
bountiful, liberal, generous, munificent; unstinted;; subject to tax/duty; dutiful, performing one's obligations;
nom. sg. (m.)
Examples
Liber XXXIII
Titus Livius (Livy)
"...uxori ac liberis—quattuor superstites habuit—, mitis ac munificus amicis fuit; regnum adeo stabile ac firmum reliquit..."BELLUM IUGURTHINUM
Gaius Sallustius Crispus (Sallust)
"...rati. Nam etiam tum largitio multis ignota erat; munificus nemo putabatur nisi pariter volens; dona omnia in benignitate..."Liber VI
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...experirentur. Dixit causam Claudius Ariston princeps Ephesiorum, homo munificus et innoxie popularis; inde invidia et a dissimillimis delator..."
