monebant
Dictionary entries
- Entry →moneo, monere, monui, monitus
Verb · 2nd conjugation
- Frequency:
- Very Frequent
remind, advise, warn; teach; admonish; foretell, presage;
pl. imperf. act. ind. 3rd
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- A
Liber IV
Aulus Gellius
"...statuam, proinde ut verae rationes post compertae monebant, in locum editum subducendam atque ita in area Volcani sublimiore..." 
Liber Quartus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...fulgurat auro. hoc aurum uati fata exitiale monebant Argolico; scit et ipsa (nefas!), sed perfida coniunx dona uiro..."- T
Liber II
Titus Livius (Livy)
"...Etruscis, eiusdem sanguinis nominisque, egentes exsulare pateretur, nunc monebant etiam ne orientem morem pellendi reges inultum sineret. Satis..." - P
Liber XIII
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...inanium validus. Ceterum uterque ad Vologaesen regem nuntiis monebant, pacem quam bellum mallet datisque obsidibus solitam prioribus reverentiam..."
