moneo, monere, monui, monitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Frequent

remind, advise, warn; teach; admonish; foretell, presage;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1moneomonemus
2monesmonetis
3monetmonent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentmonere
activeperfectmonuisse
passivepresentmoneri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
mone
monete
future
PersonSingularPlural
2
moneto
monetote
3
moneto
monento

passive

present
PersonSingularPlural
2
monere
monemini
future
PersonSingularPlural
2
monetor
—
3
monetor
monentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
monitus
moniti
Gen.
moniti
monitorum
Dat.
monito
—
Acc.
monitum
monitos
Voc.
monite
moniti
Abl.
monito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
monita
monitae
Gen.
monitae
monitarum
Dat.
monitae
—
Acc.
monitam
monitas
Voc.
monita
monitae
Abl.
monita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
monitum
monita
Gen.
moniti
monitorum
Dat.
monito
—
Acc.
monitum
monita
Voc.
monitum
monita
Abl.
monito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
monendus
—
Gen.
monendi
—
Dat.
monendo
—
Acc.
monendum
—
Voc.
monende
—
Abl.
monendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
monenda
—
Gen.
monendae
—
Dat.
monendae
—
Acc.
monendam
—
Voc.
monenda
—
Abl.
monenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
monendum
—
Gen.
monendi
—
Dat.
monendo
—
Acc.
monendum
—
Voc.
monendum
—
Abl.
monendo
—

Supines

accusative: monitum; ablative: monitu