ministrari
Dictionary entries
- Entry →ministro, ministrare, ministravi, ministratus
Verb · 1st conjugation · Taking Dative
- Frequency:
- Frequent
attend (to), serve, furnish; supply;
pres. pass. infin.
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- P
Liber I
Publius Cornelius Tacitus from HISTORIAE
"...Claudius postera die soli omnium Vinio fictilibus ministrari iussit. sed Vinius proconsulatu Galliam Narbonensem severe integreque rexit..." - P
Liber XVI
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...frustra ratus; simul annuam pecuniam a P. Anteio ministrari cognoscit. neque nescium habebat Anteium caritate Agrippinae invisum Neroni..."
