mentitis
Dictionary entries
- Entry →mentior, mentiri, mentitus sum:
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
lie, deceive, invent; imitate; feign; pretend; speak falsely about;
abl. pl. perf. part.dat. pl. perf. part.
Examples
Liber II
Marcus Annaeus Lucanus (Lucan) from DE BELLO CIVILI SIVE PHARSALIA
"...Creta profugos uexere per aequora puppes Cecropiae uictum mentitis Thesea uelis. hinc latus angustum iam se cogentis..."Liber IV
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from QUAESTIONES NATURALES
"...historici faciunt, et ipse faciam: illi cum multa mentiti sunt ad arbitrium suum, unam aliquam rem nolunt spondere..."Liber XII
Marcus Fabius Quintilianus (Quintilian) from INSTITUTIONES
"...tenere se et intellegere prius paene quam audiant mentiti, cum multa et diserte summisque clamoribus quae neque..."
Liber Primus
Publius Papinius Statius from THEBAID
"...letoque iuuencae extinguas, saeptis et turribus aureus intres. mentitis ignosco toris: illam odimus urbem quam uultu confessus adis..."Metamorphoses V
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...quoque terrigenam venisse Typhoea narrat et se mentitis superos celasse figuris; "duxque gregis" dixit "fit Iuppiter: unde recurvis..."