mentire
Dictionary entries
- Entry →mentior, mentiri, mentitus sum:
Verb · 4th conjugation · Deponent
- Frequency:
- Frequent
lie, deceive, invent; imitate; feign; pretend; speak falsely about;
sg. pres. imp. 2ndsg. pres. ind. 2nd
Examples
- T
Trinummus
Titus Maccius Plautus
"...multa eveniunt homini quae volt, quae nevolt. PHIL. Mentire edepol, gnate, atque id nunc facis haud consuetudine..." - T
Poenulus
Titus Maccius Plautus
"...amet, potest. MIL. Pol id quidem hau mentire, nam tu es lapide silice stultior, qui hanc ames. AGOR..." - T
Casina
Titus Maccius Plautus
"...fieri non potest — CLE. Times eeastor. LY. Egone? mentire herCLE. CLE. Nam palles male. N * * * quid..."
